Izložbe: Prizori iz nikad nesnimljenih filmova

Za prikaz slikara Edwarda Hoppera, režiser filma Wim Wenders je razmišljao o tome, šta bi se na prizorima sa slike moglo dalje desiti.

Tamne sjene, jezive kuće, prozori u ništa: Poetska sumornost američkog slikara Edwarda Hopera (1882. do 1967.) svjetski je poznata, milionima puta se proširila na razglednicama, plakatima i reklamama. Majstor američkog realizma je stalno i iznova slikao svakodnevne prizore tuge koji se odigravju na benzinskim pumpama, ili na jedrenjacima, ispred obalnih pejzaža ili u šumama. Ono malo ljudi koji se mogu vidjeti na slikama, često tjeraju one koji gledaju sliku, da i dalje razmišljaju o slici. Čini se, kao da se stvarni život odvija negdje drugdje.

“Prostori izvan vidnog polja uvijek oblikuju vrlo ograničeni prostor koji umjetnik želi predstavljati”, objasnio je Hopper direktoru muzeja 1939. godine. U kasnijim godinama eksplicitno se izražavao protiv tadašnje dominacije apstraktne umjetnosti u slikarstvu.

Izložba “Edward Hopper – novi pogled na krajolik” u Riehenu, blizu Bazela (Fondacija Beyeler, od 26. januara, do 17. maja) pokazuje slike, u kojima slikar donosi puno melanholije, kao i gotovo staromodno upoznavanje sa krajolikom i pogledom na grad. Tu su i njegovi ikonski radovi poput “Gasa” i “Cape Cod Morning” – ali i njegov dalji razvoj.

Reditelj Wim Wenders kaže da je Hopperove radove uvijek doživljavao kao fotografije iz filmova koji nikada nisu snimljeni. Wenders je svoj novi 3-D kratki film „Two or Three Things I Know About Edward Hopper“, “Dvije ili tri stvari koje znam o Edwardu Hoperu” prikazao na izložbi u Riehenu. Riječ je o eksperimentu pripovijedanja, u kome kinematograf zamišlja šta bi se sljedećem trenutku moglo dogoditi ljudima iz Hopper-ovih slika. Očito nije previše dramatično. Wenders je napisao da slikareve slike za njega “ne slave nestabilnost”, već su “afirmaciju stalnosti”.

(spiegel)

Smail Špago

(NovaSloboda.ba)