Lešinari pred istrebljenjem
Lešinari djeluju kao svojevrsna zdravstvena policija u savanama Afrike, oslobađajući krajolik od leševa i ograničavajući širenje bolesti poput bjesnila, kao i dajući vrijedne tragove za krivolov. Međutim, populacija supova se smanjuje više od gotovo bilo koje druge grupe ptica na svijetu.
Prema studijama, populacija bjelolebih supova, jastrebokljunih supova i supova opala je za više od 90 posto u samo tri generacije.
Istraživači upozoravaju da sve češće postaju žrtve namjernog ili nenamjernog trovanja. Osim ekoloških toksina iz poljoprivrede, ptice grabljivice često jedu, direktno ili indirektno, otrovni mamac koji mali posjednici sve više koriste da otjeraju grabljivice.
Kao što pokazuje jednogodišnja analiza podataka o kretanju, rasponi domova supova su do 75.000 kvadratnih kilometara i nadilaze postojeće zaštićena područja.
Da bi se zalihe stabilizovale, pišu naučnici sa Leibniz instituta za istraživanje zooloških vrtova i divljih životinja u Berlinu, morale bi se uspostaviti veće “bezbjedne zone za lešinare” (zaštićene oblasti supova).
Loša vremena za rode
Vrući i sušni mjeseci u proljeće i ljetos, ostavljaju traga i na mnoge ptice.
Ovisno o regiji, broj bijelih roda ove godine je često manji nego prethodne godine, uglavnom zato što zbog suše nema hrane za mlade životinje, kaže stručnjak za rode Nabu Kai-Michael Thomsen sa Instituta Michael Otto u Bergenhusenu. Stručnjak objašnjava da bijela roda u ovoj zemlji zavisi od travnjaka, odnosno livada i pašnjaka koji se koriste za poljoprivredu.
„Kada se male mlade ptice tek izlegu u maju i ako je tada je suho i nema dovoljno glista, mnoge od ovih mladih ptica uginu“, kaže Michael.
Poplave tokom sezone osiguravaju da se mnoge žabe mogu mrijestiti, a okolni krajolik je vlažan, a ovo je, takođe, u velikoj mjeri izostalo na ove godine. Druge vrste ptica su pogođene sušom: vlibar, crnorepi bogić ili vijun, na primer, posebno pate kada je u proleće previše suho. Lastavice i ševe, s druge strane, imaju više koristi od suše, na primjer kroz povećan broj insekata, ili bolje uslove za razmnožavanje zbog slabo rastuće trave.
Rode se često spominju u basnama ili u bajkama i legendama. One su mitske životinje. Pripisuju im se vrlo specifične ljudske karakterne crte, pri čemu se smatraju oholim, ali i učenim. Osim toga, rode se smatraju donosiocima novorođenčadi, i često se prikazuju sa zavežljajem u kljunu, a postoji i praznovjerje da roda koja sjedi na krovu kuće najavljuje rođenje djeteta.
Komunikacija olakšava kooperaciju
Sa glasnim pozivima, šimpanze signalizuju svoju spremnost na lov. Pretpoatavka je da time mitivišu pripadnike vlastite vrste za zajednički lov, što povećava efikasnost lova, izvještava jedan internacionalni tim naučnika i časopisu “Science Advances”.
Njihovi podaci posmatranja iz 23 godine i oko 230 lovačkoh epizoda pojašnjavaju da su komunikacija i koopreacija nastale zajedno tokom evolucije. U stvari, to se dogodilo već kod šimpanze, posljednjeg čovjekovog pretka.
Prema jednoj čestoj pretpostavci kod ljudi su govor i kooperacija nastale u zavisnosti jednod od drugog, piše istraživački tim Josepha Mine sa univerziteta u Zurichu.
Dakle, kako je sposobnost komuniciranja postala sofisticiranija, koordinacija složenog ponašanja je postala lakša, što je zauzvrat poboljšalo komunikacijske vještine. Nešto slično je poznato i kod drugih životinja, poput određenih vrsta delfina.
Nejasno je da je koevolucija komunikacije i saradnje ograničena samo na ljude, ili se može naći i kod nekih drugih primata.
(welt)
Z. N.
(NovaSloboda.ba)
