Elegancija davno prohujalog doba

Među onima koji su rođeni da glume, postoji jedan mali, tajanstveni krug: zvijezde, koje su toliko potpuno zaokupljene fantazijom, da svoje rođeno ime odbace kao posljednji balast koji ih drži u stvarnosti. U 20. vijeku, to se često radilo, kako bi se izbjegao progon ili diskriminacija.

Kirk Douglas, sin jevrejskih emigranata iz Amsterdama, zapravo se zvao Issur Danielowitsch. Slično je bilo i sa Nicole Dreyfus, rođenom u Parizu 1932. godine. Da bi pobjegla od nacista, uzela je djevojačko prezime svoje majke, Durand.

Njeno puno umjetničko ime je nastalo peu à peu (malo po malo). Glumica Nicole Dreyfus, rođena u Parizu 1932. godine, uzela je ime svog lika iz svog prvog filma “La maison sous la mer” iz 1947. godine: Anouk. Na prijedlog scenariste njenog sljedećeg filma, pjesnika Jacquesa Préverta, dodala mu je prezime Aimée. To je značilo da je jedna od velikih zvijezda evropske poslijeratne kinematografije izmislila svoje slavno ime. Aimée je snimila svoja dva rana remek-djela “La dolce vita” i “Osam i po” sa Federikom Felinijem početkom 1960.ih.

Još veći uspjeh postigla je s filmom Claude Lelouch “Muškarac i žena” iz 1966. godine. Jean-Louis Trintignant i ona su glumili dvoje ljudi, koji su prvo morali pronaći put natrag u ljubav, nakon gubitka partnera. Aimée je osvojila Zlatni globus i bila nominovana za Oskara za svoju ulogu u filmu.

Lelouch, Trintignant i Aimée su dva puta nastavili priču para: 1986. pod naslovom “Muškarac i žena – 20 godina kasnije” i 2019. sa filmom “Najljepše godine života”. To je trebala biti posljednja filmska uloga za Aimée, koja je u međuvremenu glumila u pozorištu, ali i snimala sa režiserskim zvijezdama poput Roberta Altmana. Kao niko drugi, Anouk Aimée je utjelovila specifičnu eleganciju tog davno prošlog doba.

Umrla je 18. juna u Parizu, u 92. godini.

(welt)

Lj. G.

(NovaSloboda.ba)