Nakon sinoćnje mostarske premijere u okviru programa MAT festa broj 16 predstave “MAJKE MI (Porodične tajne)” koju su kao koprodukciju realizovali DIS – Teatar Banja Luka, Mostarski teatar mladih i „Door“ Skadar, Albanija. kritika je, između ostalog,zapisala “Reditelj Milan Bogdanović ovim ostvarenjem potvrđuje jasno profilisan autorski kontinuitet. Nakon ‘Arapske noći’ i opere ‘Jazavac pred sudom’, i ovde razvija režijski postupak zasnovan na precizno konstruisanim scenskim odnosima, u kojima značenje ne proizlazi iz ilustracije, nego iz dinamike između tijela, prostora i tišine. Njegova režija ne zatvara interpretativno polje, nego ga otvara, oslanjajući se na aktivnu želju gledaočeve percepcije.
On ne vodi publiku linearnim putem, nego uspostavlja sistem u kojem se značenja generišu kroz pokret, kroz međuprostore i kroz ono što ostaje neizrečeno. Upravo u toj izmještenosti iz narativnog u iskustveno nalazi se snaga njegovog postupka.
Dramaturg u procesu, Ognjen Bogdanović, pokazuje izrazitu autorsku sigurnost kroz pristup koji se oslanja na otvorenu dramaturgiju. Njegov rad funkcioniše kao mreža fragmenata, asocijacija i ritmičkih odnosa, u kojoj se značenja ne zatvaraju, nego umnožavaju. Kroz precizne rezove i suptilne pomake, on uspostavlja prostor kojim prelazi između intimnog i opšteg, između konkretnog iskustva i njegove simboličke artikulacije, daje predstavi slojevitost koja nije deklarativna, nego suštinska. Njegov dramaturški rad ne funkcioniše kao servis režije, nego kao njen ravnopravan stvaralački partner.
U tom prostoru, glumački ansambl ne traži sigurnost forme, nego ulazi u proces koji je istovremeno igra i izlaganje. Jelena Blagojević, Aleksandra Maraš, Strahinja Popović i Mateja Mitić ne polaze od likova kao unaprijed zadatih struktura, nego od odnosa koji se uspostavljaju i mijenjaju pred očima publike. Ono što gledamo nije gotova forma, nego nastajanje. Prava scenska čarolija. Rapsodija emocija i odnosa. Njihova igra ne insistira na pokazivanju vještine, iako je ona neupitna, nego na prisustvu koje se ne može fingirati. U tom prisustvu postoji rizik, ali upravo iz tog rizika proizlazi energija koja nosi predstavu. Oni nisu samo zbir pojedinačnih interpretacija, nego su fascinantni kao jedinstven organizam koji reaguje, sluša i odgovara na scenske datosti. Čitava predstava je zajedničko traganje u kojem se otvara se prostor, istovremeno emotivan i misaon, precizan i fluidan….Mostar se ne pojavljuje kao samo kao scenografija, nego kao iskustvo koje se gradi i prepoznaje. Fotografije nisu predmet, nego trag, a priče nisu tekst, nego proces koji se događa pred nama. Ono što ih izdvaja jeste sposobnost da istovremeno ostanu precizni i otvoreni, disciplinovani i slobodni.
Scenska rješenja slijede istu logiku. Oslobođena su viška, ali ne i imaginacije. U toj svedenosti otvara se prostor za ono nevidljivo, za ono što publika mora dovršiti unutar vlastitog iskustva. Predstava ne nudi odgovore, nego uspostavlja pitanje koje ostaje prisutno i dugo nakon završetka izvedbe.”
Predstava se večeras, četvrtak, 26. marta 2026. godine u 20,00 sati igra u Doimu omladine u Banja Luci. Biće to banjalučka premijera.
(NovaSloboda.ba)